"Opowiedz mi proszę, co to jest Dom? Tylko mów cicho, szptem, by ten kruchy obraz się nie rozsypał jak domek z kart przy choć najdelikatnieszym wietrze. Opieram się o jasną ścianę, wycieram futrem kąt, króluję na wysokiej półce, a stamtąd spoglądam wokoło. Widzę, co widzę. Wiem, że to schronisko. Opowiedz mi, proszę, co to jest Dom? Tylko nie mów szybko, chcę o nim słuchać jak najdłużej. Mów powoli, mówi jak najpiękniej, bym choć w wyobraźni stworzył sobie obraz idealny i mógł go odtwarzać systematycznie w pamięci, ponieważ być może nigdy nie ujrzę go na własne oczy. Chcę pamiętać go, tak na wszelki wypadek. Bo wiesz…Opowiedz mi proszę, co to jest Dom? Ja opowiem ci jak wygląda schronisko. Rozglądam się. Patrzę. Widzę to, co czego nie chciałbym nigdy widzieć. Niby nic strasznego. Przyglądam się podłodze – białe kafelki, niby jak w domu, ale to nie dom. Dostrzegam okno – małe, zamknięte, też jak w domu, ale to też nie dom. Patrzę przed siebie – półka, na niej koty. W domu pewnie na podobnej półce królowały by siążki. Ale to nie dom. To schronisko. Patrzę, widzę to czego nie chciałbym widzieć. Widzę oczy człowieka, który opuszając kociarnie rzuca tylko spojrzenie: przepraszam, nie mogę…
Dlaczego, pytam się niepewnie, nie chcesz mi powiedzieć, jak wygląda dom? Opowiedz mi, proszę. Tylko mów szeptem, mówi powoli, mów pięknie. Zamknij oczy, mówisz, a ja odpowiadam – nie rozumiem. Zamknij – powtarzasz – i spójrz z wyobraźnią. Zamykam oczy. Patrzę z wyobraźnią. I oto oczami wyobraźni widzę, to co chciałbym zobaczyć. Nie idealizuję. Nie potrzebna mi abstrakcja. Widzę Dom. I teraz odpowiadam sobie sam na pytanie: Co to jest dom? Dom to ciepło, bezpieczeństwo. Dom to przystań, nie musi być wygód, wystarczą te cztery ściany, może skrawek zieleni w bezpiecznej okolicy. Wyobrażam sobie, że siadam na łóżku, po chwili wskakuję na kanapę, by za moment położyć się na parapecie. Rozglądam się. Widzę Człowieka. Patrzę mu w oczy i czytam: Cześć kolego. I wtedy wiem, że człowiek to taki ktoś, kto podarować może mi bilet do Lepszego Świata."
Niekochany


SmutneSzareNiekochane
Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz
Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz
Zewnątrz Zewnątrz Zewnątrz


SłoneczneKoty
Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe
Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe
Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe
Kolorowe Kolorowe Kolorowe






Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Klatka Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Fivki Zabawa Photoshopem:
Zewnątrz Zewnątrz
Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Kolorowe Zewnątrz Zewnątrz




„Może większy jesteś ode mnie, wyższy, szerszy jest w zasięgu twojego oka świat. Może bardziej kolorowy wizualnie, ponieważ masz doskonalsze ode mnie oko. Może barwniejsze, oryginalniejsze jest okrycie twojego ciała – ubranie, bo kiedy ty zakładasz na siebie kolorowe materiały, ja zawsze noszę to samo futro, to bure, czarne, białe, nigdy czerwone, czy niebieskie, a zwyczajne. Może lepiej potrafisz się komunikować, bo kiedy ty artykułujesz głoski charakterystyczne dla języka ludzkiego, różne, pozwalające wyrażać myśli na tysiące sposobów, ja według twojego rozumowania wyrażam się za pomocą monotonnych i nic nie znaczących mruków. Może nie mam - tak jak ty rąk, dzięki którym mogłbym pisać. Może nie mam takiej wyobraźni jak ty, która pozwalałaby mi twórczo rysować. Może nie noszę rękawiczek i butów. Też tak jak nie ty. Nie mam tego i tego. Wielu rzeczy nie mam takich jakich ty masz. Ale powiem ci, że ty też nie masz tego co mam ja. Tylko ja mam tak szczerą nadzieję na lepsze jutro, tylko ja ciągle wierzę w ludzi i świat. I tylko ja wciąż nie mam domu. I tylko ja przeszłedłem tak wiele w życiu i zmarnowałem tyle lat. Nie ty. Tylko ja. Ja, bo Ty byś nie chciał tego co mam ja. ”
Pazur Niczyj


Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie Bielskie





Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje Niczyje



Tyskie Tyskie

Zewnątrz Zewnątrz Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie
Tyskie Tyskie Tyskie



Mikow Koty

Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie Tyskie



Helga ze szkoly

Helga Helga Helga Helga